Η Ευρώπη χωρίς σύνορα

Του Πασκάλ Μπρυκνέρ*

Ένα τμήμα της ή και ολόκληρη δυστυχία της Ευρώπης οφείλεται όχι στην υπερβολική παρουσία, αλλά στην απουσία συνόρων…..Ένα σύνορο δεν είναι μονάχα μια οριοθετική γραμμή, είναι πληγή που αιμορραγεί, κάτι για το οποίο πολεμήσαμε. Ορισμένες επουλώνονται άλλες ξανανοίγουν αλλού. Χαράζω ένα σύνορο σημαίνει ενταφιάζω έναν αγώνα: ο παλιός εχθρός γίνεται σύμμαχος, ο ξένος γίνεται γείτονας. Τα όρια ειρηνεύουν, οι κίνδυνοι εξημερώνονται. Κάθε σύνορο φέρνει εντός του την ουτοπία της κατάργησής του: πολλοί βλέπουν μες στη σημερινή Ευρώπη μια υπόσχεση ανοιχτή σε ολόκληρο τον κόσμο, μια «πολιτισμογόνο έννοια» (Εντγκάρ Μορέν) που θα ήταν οπισθοδρομικό να την ταυτίζαμε με τη Ρώμη, την Αθήνα ή την Ιερουσαλήμ. «Δεν συνενώνουμε κράτη, συνενώνουμε ανθρώπινα πλάσματα», έλεγε ο Ζαν Μονέ (Jean Monnet 1888 – 1979, ο εμπνευστής της «Ενωμένης Ευρώπης») με μια πολύ γαλλική αίσθηση της αφαίρεσης.

 

Αλλά η Θέουτα και η Μελίγια στο Μαρόκο, το νησί Λαμπεντούζα στην Ιταλία, τα Κανάρια νησιά στην Ισπανία, τόποι μπλοκαρίσματος όλων των Αφρικανών μεταναστών, μας υπενθυμίζουν πως η Ευρώπη δεν είναι ο κόσμος, μήτε κι ένας δεύτερος ΟΗΕ, και πως κλείνεται απέναντι σε εκείνους που χτυπούν τις πόρτες της. …

 

Η Ευρώπη πεθαίνει λόγω της επιτυχίας της: όλοι θέλουν να μπουν σε

Ιδιωτικοποίηση του νερού

Όταν ορίζεις τις ζωές των ανθρώπων, θα πρέπει να το κάνεις σωστά. Έτσι λοιπόν, στα σχέδια των Ευρωπαίων ηγετών είναι εκτός όλων των άλλων, και το νερό. Το θέλουν δικό τους, όχι μόνο το της Ελλάδας, όχι, όλης της Ευρώπης.

Ο στίχος λέει : «Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα» και δεν έχει άδικο...... Αν

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ COUDENHOVE-KALERGI: Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Ο Θεόδοτος καλεί τους αναγνώστες του να περιβάλουν με ιδιαίτερη προσοχή το παρακάτω άρθρο, γιατί δίνει την ουσία των όσων διαδραματίζονται γύρω μας – δηλαδή πολύ κοντά μας.

Το  άρθρο που ακoλουθεί μεταφράστηκε από τα Ιταλικά. Είχε αναρτηθεί στο σάιτ «Identità».

Μετάφραση -επιμέλεια:  Ελευθέριος Αναστασιάδης

Η μαζική μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο του οποίου τα αίτια εξακολουθούν να κρύβονται έξυπνα από το σύστημα, και η  πολυπολιτισμική προπαγάνδα προσπαθεί ψευδώς να  την παρουσιάσει ως αναπόφευκτη. Με αυτό το άρθρο σκοπεύουμε να αποδείξουμε μια για πάντα, ότι δεν είναι ένα αυθόρμητο φαινόμενο. Αυτό που θέλουν να εμφανίσουν ως ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ιστορίας, είναι στην πραγματικότητα ένα σχέδιο μελετημένο γύρω από ένα τραπέζι και προετοιμασμένο εδώ και  δεκαετίες, για να καταστρέψει εντελώς το πρόσωπο της Γηραιάς Ηπείρου.
 

Η  Πανευρώπη

von Coudenhove-Kalergi

Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ένας από τους βασικούς εμπνευστές της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ήταν επίσης ο άνθρωπος που σχεδίασε την προγραμματισμένη γενοκτονία των λαών της Ευρώπης. Πρόκειται για ένα σκοτεινό πρόσωπο, του οποίου οι μάζες αγνοούν την ύπαρξη, αλλά οι ισχυροί τον  θεωρούν ως τον ιδρυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το όνομά του είναι  Richard Coudenhove  Kalergi. Ο πατέρας του ήταν ο  Αυστριακός διπλωμάτης Heinrich von Coudenhove-Kalergi (με κάποιες ρίζες από την βυζαντινή οικογένεια των Καλλέργηδων) και η μητέρα του η Γιαπωνέζα Mitsu Aoyama. Ο Kalergi λοιπόν, έχοντας στενές επαφές με όλη την ευρωπαϊκή αριστοκρατία και τους Ευρωπαίους πολιτικούς, εξ αιτίας των διασυνδέσεων του αριστοκράτη -διπλωμάτη πατέρα του, κινούμενος  στα παρασκήνια, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κατάφερε να προσελκύσει στα  σχέδιά του τους πιο σημαντικoύς αρχηγούς κρατών, κάνοντάς τους  υποστηρικτές και  συνεργάτες του στο «έργο της ευρωπαϊκής ενοποίησης».

Το 1922 ίδρυσε το κίνημα «Πανευρώπη» στη Βιέννη, που στόχευε στη δημιουργία μιας Νέας Παγκόσμιας Τάξης, βασισμένης σε μια ομοσπονδία των εθνών υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα αποτελούσε το πρώτο βήμα για την δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης. Μεταξύ των πρώτων οπαδών του, συγκαταλέγονται οι Τσέχοι πολιτικοί Tomáš Masaryk και Edvard Beneš καθώς και ο τραπεζίτης Max Warburg, ο οποίος διέθεσε τα πρώτα 60.000 μάρκα. Ο Αυστριακός καγκελάριος Ignaz Seipel  και ο επόμενος πρόεδρος της Αυστρίας Karl Renner  ανέλαβαν στην συνέχεια υπεύθυνοι για την καθοδήγηση του κινήματος της «Πανευρώπης». Αργότερα θα προσφέρουν την βοήθειά τους  Γάλλοι πολιτικοί, όπως ο Léon Bloum, ο Aristide Briand, ο Ιταλός πολικός  Alcide De Gasperi  κ.λπ.

Με την άνοδο του Φασισμού στην Ευρώπη, το σχέδιο τίθεται υπό νάρκωση, και η «Πανευρωπαϊκή» κίνηση αναγκάζεται να διαλυθεί, αλλά μετά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Kalergi , χάρη σε μία  ξέφρενη και ακούραστη δραστηριότητα, καθώς και την υποστήριξη του Winston Churchill, της ιουδαϊκής μασονικής στοάς B'nai B'rith και σημαντικών  εφημερίδων, όπως οι New York Times,  καταφέρνει το σχέδιο του να γίνει

ΑΥΤΟ ΘΕΛΑΝΕ: ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ - ΧΩΡΙΣ ΠΤΥΧΙΑ – ΧΩΡΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ “ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΑ”

Χωρίς πρακτικό αντίκρισμα στην αγορά εργασίας, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στα χρόνια της μεγάλης ύφεσης και
της οικονομικής κρίσης, αποδεικνύεται το πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που εκατομμύρια Ευρωπαίων επιδιώκουν να αποκτήσουν πάση θυσία.

Σύμφωνα με στοιχεία που αναφέρονται σε ενημερωτικό σημείωμα του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (cedefop), που βασίζονται σε μελέτες των τελευταίων δέκα ετών, εκατομμύρια απόφοιτοι πανεπιστημίων στην Ευρώπη εργάζονται σε επαγγέλματα που δεν απαιτούν καν πτυχίο, ενώ πάρα πολλοί διαθέτουν περισσότερα προσόντα και δεξιότητες, από εκείνα που απαιτούνται για τη δουλειά τους.

Ωστόσο, το μεγάλο παράδοξο είναι ότι ο αριθμός των αποφοίτων

Πολυπολιτισμικότητα: Το Ισλάμ στην Ευρώπη - ΔΕΙΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ!

 Οι Ισλαμιστές στό κέντρο τής Αθήνας σήκωσαν πανό πού έγραφε:
“DEMOCRACY AND FREEDOM ON DEATH ROW. ISLAM IS COMING” δηλαδή: “Η

Παγκόσμιες δημογραφικές αλλαγές: Η πορεία προς μια μουσουλμανική Ευρώπη

Η πορεία προς μια μουσουλμανική Ευρώπη


Ο Κόσμος αλλάζει. Σε 3-4 δεκαετίες τίποτε δεν θα είναι ίδιο, κυρίως στη σύνθεση του πληθυσμού. Επιστημονικές μελέτες εκτιμούν τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν στον Δυτικό πολιτισμό εξαιτίας των ραγδαίων δημογραφικών μεταβολών.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, προκειμένου ένας πολιτισμός να διατηρηθεί για περισσότερα από 25 χρόνια έχει ανάγκη ενός ρυθμού γονιμότητας της τάξεως του 2,11 γεννήσεων ανά οικογένεια. Μικρότερος αριθμός γεννήσεων οδηγεί οποιοδήποτε πολιτισμό σε παρακμή. Ιστορικά κανένας πολιτισμός δεν μπόρεσε να ανακάμψει με ρυθμό γεννήσεων 1,9. Ακόμη περισσότερο, με ρυθμούς της τάξεως του 1,3 (όπως περίπου της σύγχρονης Ευρώπης) δεν υπάρχει καν δυνατότητα αναστροφής της κατάστασης. Διότι απαιτούνται 80-100 χρόνια για να διορθωθεί η κατάσταση. Φυσικά κανένα οικονομικό μοντέλο δεν μπορεί να