Το παγκόσμιο «colpo grosso» στην παιδεία…

…για την δημιουργία μιας κοινωνίας δούλων

Η διαμάχη εκπαιδευτικών και κυβέρνησης συνεχίζεται και μας δίνει την ευκαιρία να ασχοληθούμε ακόμη μία φορά με τον παράγοντα παιδεία στην Ελλάδα αλλά και σε όλον τον κόσμο, μιας και τα πάντα πλέον προωθούνται σε παγκόσμιο επίπεδο (παγκοσμιοποίηση), προσαρμοσμένα ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του κάθε λαού.

Η σχέση εκπαιδευτικών και εκπαιδευόμενων στις μέρες μας δεν είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί, άθελά τους ίσως, έχουν μπει στο «τρυπάκι» της προπαγάνδας μιας νέας εποχής. Δεν είναι αυτό που λέμε διδάσκαλοι όπως στην Αρχαία Ελλάδα, όπου ο δάσκαλος εκπαίδευε τον μαθητή έχοντας στο

Ἡ θέση μας στὴν Παγκοσμιοποίηση. Θά εἶναι ἡ Ἑλληνική ἤ Τραπεζική;

γράφει ο netakias
  
H παγκοσμιοποίηση ισοπεδώνει κάθε λαό και έθνος σαν οδοστρωτήρας. Oι νέες τεχνολογίες αν κι έφεραν τους ανθρώπους πιο κοντά έγιναν παράλληλα το μέσο για μεγαλύτερο έλεγχο της ζωής μας από τα Οικονομικά θηρία των Αγορών και την κατάργηση των δημοκρατικών θεσμών μας.

Αυτό που αποκαλούμε αγορές, δηλαδή τις 2-3 Τράπεζες κι άλλες 2-3 πολυεθνικές μαζί με τα παρακλάδια τους, δεν έχουν ανάγκη πια τις Υπερδυνάμεις για επιβάλλουν τα Οικονομικά τους Προγράμματα, αλλά λειτουργούν αυτόνομες και μάλιστα οι Υπερδυνάμεις έχουν πλέον ανάγκη τις Αγορές.


Φυσικά ο άμεσος κίνδυνος, είναι η πλήρης κατάκτηση της μιας μετά την άλλη των χωρών, όχι με όπλα πλέον, αλλά με χρέος γι αυτό η οικονομική εισβολή, είναι αυτή που μας απασχολεί περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Ηδη στην ΕΕ προτείνουν και στην πραγματικότητα μεθοδεύουν την δημιουργία Κεντρικού Προϋπολογισμού της Ευρωζώνης, πράγμα που θα σημάνει και τυπικά την πλήρη Κατάργηση του Εθνους-Κράτους αφου κάποιοι τυχαίοι Υπάλληλοι θα αποφασίζουν για τη ζώη μας.

Όμως έχουμε σκεφτεί ποια είναι η θέση μας και θα πρέπει να είναι η Στρατηγική μας σε αυτή τη λαίλαπα που έρχεται;

Γιατί ίσως ακόμη κι αν η οικονομία πάει καλά και καταφέρουμε να σώσουμε το Κράτος ως γραφειοκρατική υπόσταση, πως θα αντιμετωπίσουμε την Παγκοσμιοποίηση ως φαινόμενο που δεν είναι αντιστρέψιμο.

Για παράδειγμα, έστω ότι καταφέρουμε να σώσουμε την Ελλάδα και να βγούμε από την Κρίση και τα μακροοικονομικά μεγέθη είναι αριστα , θα αποτρέψει αυτό την γενοκτονία που λαμβάνει χώρα από τους υπηρέτες των μνημονιών; Μπορεί η χώρα να λέγεται Ελλάδα το 2050, να έχει κατοίκους που στη ταυτότητα θα γράφει Ελληνας Ιθαγενής, θα είναι όμως κατά το 50% μουσουλμάνοι, θα μιλάνε ως μητρική γλώσσα τα Αγγλικά και ως δεύτερη (ή και Τρίτη μετά τα Τούρκικα) την Ελληνική και τα ήθη και έθιμα θα είναι τα γνωστά χολυγουντιανά πολυπολιτισμικά. Καμία διαφορά από έναν κάτοικο με τα ίδια χαρακτηριστικά που κατοικεί στη Γερμανία, ή την Κίνα κ.ο.κ

Αυτό που θα πρέπει λοιπόν να ανοίξουμε ως συζήτηση στην Ελλάδα είναι το ερώτημα «ποια είναι η Ελληνικοτητα στην Νεα Ταξη Πραγμάτων». Γιατί υπήρξαν και περίοδοι πλούτου και