«Εχω την εντύπωση πως όλα τα κόμματα που διεκδικούν κυβερνητική εξουσία, μοιάζουν σαν και εμάς τους επί πτυχίω φοιτητές, που πρέπει να αποδείξουν πως αφομοίωσαν τη διδαχθείσα ύλη.
Οι πολιτικοί σε ποιον δίνουν εξετάσεις για να πάρουν το πτυχίο της κυβέρνησης;».
Ο υποψήφιος πτυχιούχος είχε καταλάβει με μεγάλη ευκρίνεια το νόημα της υπαρκτής πολιτικής. Κατά πόσο σήμεραένα κυρίαρχο κράτος μπορεί να χαράξει μια εθνική πολιτική που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού του; Μήπως οι λεγόμενες εθνικές κυβερνήσεις είναι τοποτηρητές, εκλεγμένοι βέβαια, ενός υπερεθνικού κέντρου εξουσίας, μιας παγκόσμιας οικονομικής ελίτ, ένα είδος αντιπροσωπείας, που τα συμφέροντά της ταυτίζονται με αυτά των εργοδοτών;
